Kuadrin ligjor për reklamimin online e përbën Ligji për E-Commerce. Reklamimi online, pra, është çdo komunikim online që ka për qëllim promovimin e shitjeve të një kompanie.

Si mjete reklamimi mund të konsiderohen, ndër të tjera:

Ndalimet dhe kufizimet e reklamimit vlejnë në Austri edhe në internet. Me ndalimet dhe kufizimet e reklamimit jemi marrë tashmë në artikujt “Kufizimet e reklamimit të lidhura me persona dhe profesione”, “Kufizimet e reklamimit për profesione të zgjedhura të lira”, “Reklamimi dhe të miturit”, “Reklamimi dhe politikanët”, “Reklamimi në mediat e shkruara” dhe “Marketingu direkt”. Ato vlejnë pa kufizime edhe për fushën online. Megjithatë, për këtë të fundit ka veçori shtesë.

Ligji për E-Commerce

Në fushën online, rreziku i përzierjes së reklamave me përmbajtjen redaksionale është shpesh më i madh sesa në radio, ku reklamat transmetohen në blloqe reklamash. Megjithatë, edhe online duhet të jetë qartësisht e shënuar kur bëhet fjalë për reklamim. Ofertat, shtesat dhe dhuratat duhet të jenë qartësisht të dallueshme dhe kushtet për përfitimin e tyre duhet të jenë lehtësisht të aksesueshme. Lojërat shpërblyese gjithashtu duhet të jenë lehtësisht të dallueshme dhe përdoruesi duhet të ketë akses në kushtet e pjesëmarrjes.

E drejta e medias

Ligji për Media u kërkon gjithashtu reklamuesve online që njoftimet, rekomandimet ose kontributet dhe raportet e tjera, për publikimin e të cilave është paguar, t’i shënojnë si “Njoftim”, “Reklamë” ose “Vendosje me pagesë”.

Përveç mediave të shkruara, Ligji për Media njeh edhe “mediat elektronike periodike”. Këto janë media që transmetohen në rrugë elektronike (radio), janë të aksesueshme online (faqe interneti) ose shfaqen të paktën katër herë në vit me dizajn të ngjashëm (newsletter). Edhe mediat online kërkojnë një impressum dhe, në rrethana të caktuara, janë të detyruara të bëjnë deklarimin publik. Më shumë rreth detyrimit të impressum-it dhe deklarimit publik mund të lexoni në artikullin “Reklamimi në mediat e shkruara”.

Nga detyrimi i deklarimit publik janë të përjashtuara vetëm të ashtuquajturat faqe interneti “të vogla”. Me këtë ligji kupton ato faqe interneti, përmbajtja e të cilave nuk shkon përtej paraqitjes së sferës personale të jetës ose prezantimit të pronarit të medias. Përveç kësaj, faqet e internetit “të vogla” nuk duhet të ndikojnë në formimin e opinionit të përdoruesve të internetit. Nëse këto kritere nuk plotësohen, atëherë bëhet fjalë për një faqe interneti “të madhe”, pronari i së cilës është i detyruar të bëjë deklarimin publik. Një gazetë online është një shembull klasik i një faqeje interneti “të madhe” dhe për këtë arsye i nënshtrohet detyrimit të deklarimit publik. Ndërsa blogu i një nëne, sado pasionante të jetë blogerja, është një faqe interneti “e vogël” dhe kështu është e përjashtuar nga detyrimi i deklarimit publik.