Çevrimiçi reklamcılığın yasal çerçevesini E-Ticaret Kanunu oluşturmaktadır. Buna göre çevrimiçi reklam, bir şirketin satışlarını artırmayı amaçlayan her türlü çevrimiçi iletişimdir.
Reklam araçları arasında şunlar bulunmaktadır:
- Banner reklamcılığı: bir web sitesinde reklam amaçlı kullanılan grafiksel olarak tasarlanmış reklam alanları;
- Bağlantılar: doğrudan reklamverenin web sitesine yönlendiren bir bağlantı;
- Açılır pencereler: kullanıcı bir web sitesini ziyaret ettiğinde ortaya çıkan grafiksel bir öğe.
Avusturya’daki reklam yasakları ve kısıtlamaları internet üzerinde de geçerlidir. Reklam yasakları ve kısıtlamaları konusunu daha önce “Kişisel ve mesleki reklam kısıtlamaları”, “Seçilmiş serbest meslekler için reklam kısıtlamaları”, “Reklam ve reşit olmayanlar”, “Reklam ve politikacılar”, “Basılı medyada reklam” ve “Doğrudan pazarlama” makalelerinde ele almıştık. Bunlar çevrimiçi alan için de sınırsız olarak geçerlidir. Ancak çevrimiçi alan için ek özellikler bulunmaktadır.
E-Ticaret Kanunu
Çevrimiçi alanda, reklamların belirli bloklarda yayınlandığı radyo yayınlarına kıyasla, reklam ve editoryal içeriğin karışma riski daha yüksektir. Ancak çevrimiçi ortamda da neyin reklam olduğu açıkça belirtilmelidir. Teklifler, promosyonlar ve hediyeler açıkça tanımlanabilir olmalı ve bunlardan yararlanma koşullarına kolayca erişilebilmelidir. Çekilişler de kolayca tanımlanabilir olmalı ve kullanıcı katılım koşullarına erişebilmelidir.
Medya Hukuku
Medya Kanunu, çevrimiçi reklamverenlerin, yayınlanması için ödeme yapılan duyuruları, tavsiyeleri veya diğer katkıları ve raporları “İlan”, “Reklam” veya “Ücretli yayın” olarak işaretlemelerini şart koşmaktadır.
Medya Kanunu, basılı medyanın yanı sıra “periyodik elektronik medyayı” da tanımaktadır. Bunlar elektronik yolla yayınlanan (radyo-televizyon), çevrimiçi erişilebilen (web siteleri) veya yılda en az dört kez benzer tasarımla yayınlanan (bültenler) medya araçlarıdır. Çevrimiçi medya da künye bilgisi gerektirir ve bazı durumlarda açıklama yükümlülüğüne tabidir. Künye ve açıklama yükümlülüğü hakkında daha fazla bilgiyi “Basılı medyada reklam” makalesinde bulabilirsiniz.
Açıklama yükümlülüğünden yalnızca “küçük” web siteleri muaftır. Kanun, içeriği kişisel yaşam alanının sunumu veya medya sahibinin tanıtımının ötesine geçmeyen web sitelerini bu kapsamda değerlendirmektedir. Ayrıca, “küçük” web siteleri web kullanıcılarının görüş oluşturmasını etkilememelidir. Bu kriterler mevcut değilse, söz konusu site açıklama yükümlülüğüne tabi olan “büyük” bir web sitesidir. Çevrimiçi bir gazete, “büyük” bir web sitesinin klasik bir örneğidir ve bu nedenle açıklama yükümlülüğüne tabidir. Öte yandan, ne kadar tutkulu olursa olsun bir anne blogu “küçük” bir web sitesidir ve bu nedenle açıklama yükümlülüğünden muaftır.
