Revokimi i masave parandaluese

Revokimi i masave parandaluese

Revokimi sipas § 54 të Kodit Penal prek personat që janë liruar me kusht nga një masë parandaluese, si p.sh. nga një institucion për shkelësit e ligjit që kanë nevojë për rehabilitim ose një institucion sipas §§ 21 deri 23 të Kodit Penal. Këto masa nuk shërbejnë për dënim, por për mbrojtjen e publikut dhe trajtimin e atyre, çrregullimi psikik ose varësia e të cilëve ka çuar në veprën penale. Nëse bëhet e qartë se rrezikshmëria vazhdon të ekzistojë ose personi në fjalë nuk i respekton kushtet, gjykata mund të revokojë lirimin dhe të ekzekutojë sërish masën.

Një revokim sipas § 54 të Kodit Penal ndodh kur gjykata anulon një lirimin me kusht nga një masë parandaluese, sepse rrezikshmëria e personit vazhdon të ekzistojë.

Kushtet për revokim

Revokimi bëhet sipas të njëjtave parime si në § 53 të Kodit Penal. Vendimtare është nëse rrezikshmëria, kundër së cilës drejtohet masa parandaluese, ende ekziston dhe nëse revokimi është i nevojshëm për të parandaluar vepra të tjera penale.

Sipas § 53 të Kodit Penal, merren parasysh dy konstelacione themelore. Së pari, një vepër e re penale brenda periudhës së provës, e cila çon në një dënim. Së dyti, një dështim i konsiderueshëm në zbatimin e udhëzimeve, si p.sh. moszbatimi i qëllimshëm i udhëzimeve të dhëna zyrtarisht ose tërheqja e vazhdueshme nga ndikimi i shërbimit të provës. Në të dy rastet, gjykata shqyrton nëse revokimi është vërtet i nevojshëm. Nuk ekziston një automatizëm. Para një revokimi, gjykata duhet të shqyrtojë mjete më të buta, veçanërisht zgjatjen e periudhës së provës, dhënien e udhëzimeve shtesë, si dhe urdhërimin ose vazhdimin e shërbimit të provës.

Arsyet tipike të revokimit janë

• Rikthimet në varësi ose dhunë,
• refuzimi i udhëzimeve terapeutike,
• ndërprerja e trajtimit ose kujdesit pasues,
• vepra të reja penale, të cilat tregojnë një rrezikshmëri të vazhdueshme.

Gjykata shqyrton gjithmonë nëse një jetë e qëndrueshme jashtë institucionit është realiste apo nëse një kthim në masën është i nevojshëm për të parandaluar vepra të reja penale.

Vendimi gjyqësor dhe alternativat

Një revokim mund të shqiptohet vetëm nëse masat më të buta nuk janë të mjaftueshme. Si alternativa merren parasysh:

• Zgjatja e periudhës së provës,
• udhëzime të reja për terapi ose raportim,
• kujdes më i ngushtë nga shërbimi i provës,
• vazhdimi i një trajtimi ambulator nën mbikëqyrje mjekësore.

Gjykata është e detyruar të zgjedhë gjithmonë mjetin më të butë dhe të përshtatshëm. Vetëm kur të gjitha masat e tjera janë të pasuksesshme ose të pamjaftueshme, mund të bëhet një revokim.

Sebastian Riedlmair
Harlander & Partner Rechtsanwälte „Der Widerruf nach § 54 StGB ist kein Ausdruck des Scheiterns einer Behandlung, sondern eine Konsequenz fortbestehender Gefährlichkeit. Er dient der Sicherung der Rechtsordnung und dem Schutz der Allgemeinheit, nicht der Bestrafung.“

Zgjatja e periudhës së provës

Nëse lirimi nga një institucion sipas § 21 të Kodit Penal nuk revokohet, gjykata mund të zgjasë periudhën e provës deri në maksimum pesëmbëdhjetë vjet.
Nëse periudha e provës e caktuar fillimisht është pesë vjet, ajo mund të zgjatet deri në maksimum dhjetë vjet.

Në fund të periudhës së provës origjinale ose të zgjatur, gjykata mund të urdhërojë një zgjatje të mëtejshme deri në tre vjet, nëse ka arsye të veçanta që tregojnë se kërcënimi i vendosjes në institucion është ende i nevojshëm për të parandaluar rrezikshmërinë.
Një zgjatje e përsëritur është shprehimisht e lejuar.

Njëkohësisht, gjykata shqyrton nëse duhet të jepen udhëzime të reja dhe nëse është e nevojshme ndihma e shërbimit të provës.

Trajtimi mjekësor dhe vendosja në institucion

Nëse, në kuadër të lirimit me kusht, është dhënë udhëzimi për t’iu nënshtruar një trajtimi mjekësor, dhe ekziston dyshimi i arsyeshëm se personi në fjalë nuk e zbaton këtë udhëzim, gjykata mund të urdhërojë një trajtim spitalor.
Në raste të tilla, duhet të njoftohet autoriteti i sigurisë, i cili duhet të veprojë sipas § 9 të Ligjit për Vendosjen në Institucion (UbG). Gjykata informohet për masat e ndërmarra dhe vendos nëse lirimi mbetet në fuqi apo duhet të revokohet.

Masë e re gjatë periudhës së provës

Nëse personi në fjalë kryen një vepër të re penale gjatë periudhës së provës dhe më pas urdhërohet sërish një masë parandaluese sipas §§ 21 deri 23 të Kodit Penal, urdhri i mëparshëm bëhet i pavlefshëm.
Kjo siguron që të vlejë vetëm një masë aktuale dhe të mos krijohet një rregullim i dyfishtë.

Përjashtim: Pamundësia e trajtimit

Një revokim nuk është i lejueshëm, nëse vazhdimi i trajtimit që në fillim duket i pashpresë. Në këto raste, një kthim në institucion nuk do të kishte asnjë përfitim terapeutik apo të rëndësishëm për sigurinë. Prandaj, gjykata nuk mund të revokojë lirimin.

Vlerësimi ligjor

§ 54 i Kodit Penal plotëson sistemin e lirimeve me kusht me një mekanizëm mbrojtës special-parandalues. Ai lidh sigurinë dhe terapinë në një procedurë të shkallëzuar.
Qëllimi është mbrojtja e shoqërisë, pa ndërhyrë në mënyrë të panevojshme në lirinë e individit.
Vendimi gjyqësor duhet të bazohet gjithmonë në një prognozë aktuale të rrezikshmërisë dhe në parimin e proporcionalitetit.

Avantazhet tuaja me mbështetje ligjore

Një procedurë penale është një barrë e konsiderueshme për të prekurit. Që në fillim kërcënojnë pasoja të rënda – nga masat shtrënguese si bastisja e shtëpisë ose arrestimi, te regjistrimet në regjistrin penal, deri te dënimet me burg ose gjobë. Gabimet në fazën e parë, si deklaratat e pamenduara ose mungesa e sigurimit të provave, shpesh nuk mund të korrigjohen më vonë. Edhe rreziqet ekonomike si kërkesat për dëmshpërblim ose kostot e procedurës mund të kenë një peshë të madhe.

Një mbrojtje penale e specializuar siguron që të drejtat tuaja të ruhen që në fillim. Ajo ofron siguri në trajtimin me policinë dhe prokurorinë, mbron nga vetë-inkriminimi dhe krijon bazën për një strategji të qartë mbrojtjeje.

Zyra jonë ligjore:

• kontrollon nëse dhe në çfarë mase akuza është ligjërisht e qëndrueshme,
• ju shoqëron gjatë procedurave hetimore dhe seancës kryesore,
• siguron kërkesa, deklarata dhe hapa proceduralë ligjërisht të sigurt,
• mbështet në mbrojtjen ose rregullimin e kërkesave civile,
• mbron të drejtat dhe interesat tuaja përballë gjykatës, prokurorisë dhe viktimave

Peter Harlander
Harlander & Partner Rechtsanwälte „Machen Sie keine inhaltlichen Aussagen ohne vorherige Rücksprache mit Ihrer Verteidigung. Sie haben jederzeit das Recht zu schweigen und eine Anwältin oder einen Anwalt beizuziehen. Dieses Recht gilt bereits bei der ersten polizeilichen Kontaktaufnahme. Erst nach Akteneinsicht lässt sich klären, ob und welche Einlassung sinnvoll ist.“

Pyetje të shpeshta – FAQ