Met name voor receptplichtige geneesmiddelen geldt in Oostenrijk een absoluut reclameverbod. Slechts voor zeer weinig geneesmiddelen is reclame toegestaan. Reclame is toegestaan voor:
- Geneesmiddelen die niet voorkomen in de zogenaamde vergoedingscodex van de Oostenrijkse sociale verzekeraars, toegelaten zijn bij het Federaal Bureau voor Veiligheid in de Gezondheidszorg en niet receptplichtig zijn.
- geregistreerde traditionele plantaardige geneesmiddelenspecialiteiten. Onder geneesmiddelenspecialiteiten verstaat de Oostenrijkse geneesmiddelenwet geneesmiddelen die steeds in dezelfde samenstelling en onder dezelfde benaming in een bepaalde vorm in de handel worden gebracht.
- geregistreerde homeopathische geneesmiddelenspecialiteiten.
Reclame moet de geneesmiddelen en hun eigenschappen objectief en zonder overdrijving weergeven. Zo mag bijvoorbeeld een werking die verder gaat dan de werkelijke respectievelijk wetenschappelijk bewezen werking niet in de reclame worden beloofd.
Lekenwerbung en vakwerbung
Met betrekking tot reclame voor geneesmiddelen wordt onderscheid gemaakt tussen lekenwerbung en vakwerbung.
Lekenwerbung richt zich tot de consument. Hier moet met name het reclamekarakter duidelijk herkenbaar zijn. Bovendien mag de reclame geen elementen bevatten die bijvoorbeeld een medisch onderzoek overbodig doen lijken.
In tegenstelling tot lekenwerbung richt de vakwerbung zich tot vakpersoneel zoals bijvoorbeeld artsen. Ook hiervoor gelden speciale vereisten. Zo moet vakwerbung bijvoorbeeld de essentiële informatie over het geneesmiddel bevatten.
Reclame voor geneesmiddelen in de omroep is overigens in principe verboden. Lees voor meer informatie ook “Omroepreclame”.
Lees ook: “Reclamebeperkingen en -verboden voor medische hulpmiddelen”
