Κανόνες FIS
- Κανόνες FIS
- Πλήρες κείμενο των δέκα κανόνων FIS
- Προοίμιο
- Κανόνας FIS αρ. 1: Σεβασμός προς τους άλλους σκιέρ και snowboarders
- Κανόνας FIS αρ. 2: Έλεγχος της ταχύτητας και του τρόπου οδήγησης
- Κανόνας FIS αρ. 3: Επιλογή διαδρομής
- Κανόνας FIS αρ. 4: Προσπέραση
- Κανόνας FIS αρ. 5: Είσοδος, εκκίνηση και ανηφορική κίνηση
- Κανόνας FIS αρ. 6: Στάση
- Κανόνας FIS αρ. 7: Ανάβαση και κατάβαση
- Κανόνας FIS αρ. 8: Τήρηση των σημάτων
- Κανόνας FIS αρ. 9: Παροχή βοήθειας
- Κανόνας FIS αρ. 10: Υποχρέωση ταυτοποίησης
- Διεθνής σημασία των κανόνων FIS
- Εμβάθυνση στους κανόνες FIS
- Τα πλεονεκτήματά σας με νομική υποστήριξη
- Συχνές ερωτήσεις – FAQ
Κανόνες FIS
Οι κανόνες FIS (Fédération Internationale de Ski) είναι ένας διεθνώς αναγνωρισμένος κώδικας δεοντολογίας για σκιέρ και snowboarders. Αποτελούνται από δέκα δεσμευτικές οδηγίες που αποσκοπούν στη διασφάλιση της προσοχής, της ασφάλειας και της υπευθυνότητας στις πίστες του σκι. Ρυθμίζουν τον τρόπο προσαρμογής της ταχύτητας, την επιλογή της διαδρομής, την προσπέραση ή την αντίδραση μετά από μια πτώση. Παρόλο που δεν αποτελούν νόμους με την αυστηρή έννοια, θεωρούνται μέτρο για την αξιολόγηση των υποχρεώσεων επιμέλειας και, κατά συνέπεια, για ζητήματα αστικής και ποινικής ευθύνης.
Οι κανόνες FIS είναι δέκα διεθνείς κανόνες συμπεριφοράς που διασφαλίζουν την ασφάλεια και την προσοχή στις πίστες του σκι.
Οι κανόνες FIS – σε αντίθεση, για παράδειγμα, με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας – δεν είναι νόμος ούτε εθιμικές διατάξεις. Ωστόσο, οι κανόνες FIS και το σχέδιο κανονισμού πίστας POE έχουν μεγάλη σημασία για τη νομική αξιολόγηση των ατυχημάτων σκι και snowboard, ως εξειδικευμένες περιλήψεις των υποχρεώσεων επιμέλειας που πρέπει να τηρούνται κατά την άσκηση του αλπικού σκι για την προστασία όλων των εμπλεκομένων.
Η γνώση των κανόνων FIS είναι απαραίτητη για κάθε χρήστη της πίστας. Η αμελής συμπεριφορά ενός χρήστη της πίστας δεν μπορεί να δικαιολογηθεί από την άγνοια των κανόνων. Ως σκιέρ, μπορείτε καταρχήν να εμπιστεύεστε ότι οι άλλοι χρήστες της πίστας θα τηρούν τους κανόνες της πίστας.
Τα δικαστήρια χρησιμοποιούν τακτικά τους κανόνες FIS καθώς και το σχέδιο κανονισμού πιστών POE σε ατυχήματα σκι και ατυχήματα snowboard ως κριτήριο αξιολόγησης. Όποιος δεν τηρεί τους κανόνες FIS και προκαλεί έτσι ατύχημα με υλικές ζημιές ή σωματικές βλάβες, καθίσταται επομένως σε πολλές περιπτώσεις ποινικά υπεύθυνος και θα υποχρεωθεί με μεγάλη πιθανότητα σε αποζημίωση.
Peter HarlanderHarlander & Partner Rechtsanwälte „Wer die FIS-Regeln missachtet, verletzt nicht nur sportliche Fairness, sondern riskiert auch erhebliche haftungsrechtliche Konsequenzen.“
Πλήρες κείμενο των δέκα κανόνων FIS
Προοίμιο
Το σκι και το snowboard ενέχουν κινδύνους όπως όλα τα αθλήματα. Οι κανόνες FIS ως κριτήριο για αθλητική συμπεριφορά του προσεκτικού και υπεύθυνου σκιέρ και snowboarder έχουν ως στόχο να αποφύγουν ατυχήματα σε καταβάσεις σκι και snowboard. Οι κανόνες FIS ισχύουν για όλους τους σκιέρ και snowboarders. Κάθε σκιέρ και snowboarder υποχρεούται να τους γνωρίζει και να τους τηρεί. Όποιος παραβιάζει τους κανόνες και προκαλεί ατύχημα, μπορεί να καταστεί υπεύθυνος για τις συνέπειες αστικά και ποινικά.
Κανόνας FIS αρ. 1: Σεβασμός προς τους άλλους σκιέρ και snowboarders
Κάθε σκιέρ και snowboarder πρέπει να συμπεριφέρεται έτσι ώστε να μην θέτει σε κίνδυνο ή να βλάπτει κανέναν άλλον.
Οι σκιέρ και snowboarders είναι υπεύθυνοι όχι μόνο για την ελαττωματική συμπεριφορά τους, αλλά και για τις συνέπειες ελαττωματικού εξοπλισμού. Αυτό ισχύει και για τους χρήστες νεοαναπτυγμένων αθλητικών εξοπλισμών.
Στο σκι ισχύει η αρχή της απαγόρευσης διακινδύνευσης. Σύμφωνα με αυτή την αρχή, κάθε σκιέρ πρέπει να συμπεριφέρεται έτσι ώστε να μην θέτει σε κίνδυνο ή να βλάπτει κανέναν άλλον. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται στις λεγόμενες νευραλγικές περιοχές πιστών (για παράδειγμα μια περιοχή αντίθετης κυκλοφορίας).
Κανόνας FIS αρ. 2: Έλεγχος της ταχύτητας και του τρόπου οδήγησης
Κάθε σκιέρ και snowboarder πρέπει να οδηγεί με ορατότητα. Πρέπει να προσαρμόζει την ταχύτητά του και τον τρόπο οδήγησής του στην ικανότητά του και στις συνθήκες εδάφους, χιονιού και καιρού καθώς και στην πυκνότητα κυκλοφορίας.
Οι συγκρούσεις είναι συχνά αποτέλεσμα υπερβολικής ταχύτητας, ανεξέλεγκτου τρόπου οδήγησης ή ανεπαρκούς παρατήρησης. Οι σκιέρ και snowboarders πρέπει να μπορούν να σταματήσουν ή να αποφύγουν εντός του πεδίου ορατότητάς τους. Σε μη ορατά ή πολυσύχναστα σημεία πρέπει να οδηγούν αργά, ιδιαίτερα σε άκρα, στο τέλος πιστών και στην περιοχή ανελκυστήρων και τελεφερίκ.
Τόσο η εντολή οδήγησης με ορατότητα όσο και η εντολή ελεγχόμενης οδήγησης αποτελούν στοιχειώδεις αρχές όλων των αθλημάτων που πραγματοποιούνται σε κίνηση. Στην επιλογή της ταχύτητας πρέπει να λαμβάνονται υπόψη κυρίως παράγοντες όπως η ικανότητα οδήγησης, το έδαφος, οι συνθήκες πίστας καθώς και η συχνότητα πίστας. Ένας σκιέρ πρέπει πάντως να οδηγεί τόσο ελεγχόμενα και να παρατηρεί το έδαφος τόσο προσεκτικά, ώστε σε περίπτωση κινδύνου σύγκρουσης να μπορεί είτε να αποφύγει εγκαίρως το εμπόδιο είτε να σταματήσει μπροστά από αυτό.
Κανόνας FIS αρ. 3: Επιλογή διαδρομής
Ο σκιέρ και snowboarder που έρχεται από πίσω πρέπει να επιλέγει τη διαδρομή του έτσι ώστε να μην θέτει σε κίνδυνο τους σκιέρ και snowboarders που οδηγούν μπροστά του.
Το σκι και το snowboard είναι αθλήματα ελεύθερης κίνησης, όπου ο καθένας μπορεί να οδηγεί όπως θέλει, εφόσον τηρεί τους κανόνες, σέβεται τον ελεύθερο χώρο των άλλων και λαμβάνει υπόψη την ικανότητά του και την εκάστοτε κατάσταση. Προτεραιότητα έχει ο προπορευόμενος σκιέρ ή snowboarder. Όποιος οδηγεί πίσω από κάποιον άλλον, πρέπει να κρατά επαρκή απόσταση για να αφήνει στον προπορευόμενο αρκετό χώρο για όλες τις κινήσεις του.
Βασικά ισχύει ότι ο μπροστινός σκιέρ που κινείται προς τη γενική κατεύθυνση πορείας έχει προτεραιότητα έναντι του επόμενου σκιέρ. Ο μπροστινός σκιέρ δεν χρειάζεται κατ’ αρχήν να προσανατολίζεται προς τα πίσω/πάνω, ακόμη και αν κατεβαίνει σε ευρείες στροφές και διασχίζει έτσι τη γραμμή πορείας ενός ενδεχομένως επόμενου σκιέρ με μεγαλύτερη ταχύτητα.
Κανόνας FIS αρ. 4: Προσπέραση
Η προσπέραση επιτρέπεται από πάνω ή κάτω, από δεξιά ή αριστερά, αλλά πάντα μόνο με απόσταση που αφήνει στον προσπερασμένο σκιέρ ή snowboarder αρκετό χώρο για όλες τις κινήσεις του.
Η υποχρέωση του προσπερνώντος σκιέρ ή snowboarder παραμένει για όλη τη διαδικασία προσπέρασης, ώστε ο προσπερασμένος σκιέρ ή snowboarder να μην αντιμετωπίσει δυσκολίες. Αυτό ισχύει και για το πέρασμα δίπλα από σκιέρ ή snowboarder που στέκεται.
Τόσο κατά την προσπέραση όσο και κατά το πέρασμα δίπλα και την παράλληλη οδήγηση ισχύει ότι πρέπει να τηρείται επαρκής απόσταση ασφαλείας από τον εκάστοτε άλλο σκιέρ. Το συγκεκριμένο μέγεθος της εκάστοτε απαιτούμενης απόστασης ασφαλείας εξαρτάται από τις συνθήκες πίστας, τις συνθήκες ορατότητας, τη συχνότητα πίστας καθώς και την ικανότητα οδήγησης και την ταχύτητα των εμπλεκόμενων σκιέρ. Κατά κανόνα, απόσταση 2 έως 3 μέτρων είναι επαρκής.
Κανόνας FIS αρ. 5: Είσοδος, εκκίνηση και ανηφορική κίνηση
Κάθε σκιέρ και snowboarder που θέλει να εισέλθει σε κατάβαση, να ξεκινήσει ξανά μετά από στάση ή να κάνει στροφές ή να οδηγήσει ανηφορικά, πρέπει να βεβαιωθεί προς τα πάνω και κάτω ότι μπορεί να το κάνει χωρίς κίνδυνο για τον εαυτό του και τους άλλους.
Η εμπειρία δείχνει ότι η είσοδος σε πίστα και η επανεκκίνηση μετά από στάση οδηγούν περιστασιακά σε ατυχήματα. Είναι επομένως απολύτως απαραίτητο ένας σκιέρ ή snowboarder που ξεκινά να ενταχθεί αρμονικά και χωρίς κίνδυνο για τον εαυτό του και τους άλλους στη γενική ροή κυκλοφορίας στην κατάβαση. Όταν βρίσκεται τότε – έστω και αργά – σε κίνηση, έχει ξανά προτεραιότητα έναντι ταχύτερων και από πίσω ή πάνω ερχόμενων σκιέρ και snowboarders σύμφωνα με τον κανόνα 3.
Η ανάπτυξη των carving σκι και snowboards επιτρέπει στους χρήστες τους να εκτελούν τις στροφές και καμπές τους και ανηφορικά. Κινούνται έτσι αντίθετα προς τη γενικά κατηφορική κυκλοφορία και υποχρεούνται αντίστοιχα να βεβαιώνονται εγκαίρως και προς τα πάνω ότι μπορούν να το πραγματοποιήσουν χωρίς κίνδυνο για τον εαυτό τους και τους άλλους.
Οι σκιέρ που εισέρχονται σε πίστα ή ξεκινούν από στάση έχουν δευτερεύουσα θέση έναντι των σκιέρ που βρίσκονται ήδη σε κίνηση. Υποχρεούνται να ελέγχουν τον κίνδυνο προς τα πάνω.
Μετά από χρονικό διάστημα περίπου 4 δευτερολέπτων από την είσοδο ή εκκίνηση ισχύει ξανά ο κανόνας προτεραιότητας σύμφωνα με τον κανόνα FIS 3.
Να σημειωθεί ότι εκείνος ο σκιέρ που εισέρχεται όχι από ελεύθερο χώρο σκι, αλλά από πίστα σε διασταύρωση πιστών ή συμβολή πιστών, δεν εμπίπτει στο πεδίο εφαρμογής του κανόνα FIS 5 και επομένως δεν βρίσκεται κατ’ αρχήν σε δευτερεύουσα θέση.
Κανόνας FIS αρ. 6: Στάση
Κάθε σκιέρ και snowboarder πρέπει να αποφεύγει να παραμένει χωρίς ανάγκη σε στενά ή μη ορατά σημεία κατάβασης. Ένας σκιέρ ή snowboarder που έχει πέσει πρέπει να απελευθερώσει τέτοιο σημείο το συντομότερο δυνατό.
Εκτός από ευρείες πίστες, ο σκιέρ και snowboarder πρέπει να σταματά και να μένει μόνο στο άκρο της πίστας. Στενά σημεία και μη ορατά τμήματα πρέπει να παραμένουν εντελώς ελεύθερα.
Κανόνας FIS αρ. 7: Ανάβαση και κατάβαση
Ένας σκιέρ ή snowboarder που ανεβαίνει ή κατεβαίνει με τα πόδια πρέπει να χρησιμοποιεί το άκρο της κατάβασης.
Οι κινήσεις αντίθετα προς τη γενική ροή κυκλοφορίας αποτελούν απροσδόκητα εμπόδια για σκιέρ και snowboarders. Τα ίχνη ποδιών βλάπτουν την πίστα και μπορούν έτσι να θέσουν σε κίνδυνο σκιέρ και snowboarders.
Για τους ski touring ισχύει ο κανόνας ανάβασης μόνο περιορισμένα.
Κανόνας FIS αρ. 8: Τήρηση των σημάτων
Κάθε σκιέρ και snowboarder πρέπει να τηρεί τη σήμανση και τη σηματοδότηση.
Οι πίστες σημαίνονται σύμφωνα με το βαθμό δυσκολίας τους μαύρες, κόκκινες, μπλε ή πράσινες. Οι σκιέρ και snowboarders είναι ελεύθεροι να επιλέγουν πίστες που ανταποκρίνονται στις επιθυμίες τους. Οι πίστες σημαίνονται με πινακίδες ενημέρωσης, κινδύνου και απαγόρευσης. Εάν μια πίστα χαρακτηρίζεται ως απαγορευμένη ή κλειστή, αυτό πρέπει να τηρείται υποχρεωτικά όπως και η ένδειξη κινδύνων. Οι σκιέρ και snowboarders πρέπει να συνειδητοποιούν ότι αυτά τα μέτρα λαμβάνονται προς το συμφέρον τους.
Κανόνας FIS αρ. 9: Παροχή βοήθειας
Σε ατυχήματα κάθε σκιέρ και snowboarder υποχρεούται να παρέχει βοήθεια.
Η παροχή βοήθειας είναι, ανεξάρτητα από νομική υποχρέωση, εντολή αθλητικής δικαιοσύνης. Αυτό σημαίνει πρώτες βοήθειες, ειδοποίηση της υπηρεσίας διάσωσης και ασφάλιση του τόπου του ατυχήματος. Η FIS αναμένει ότι η εγκατάλειψη τόπου ατυχήματος θα τιμωρείται όπως στην οδική κυκλοφορία, και μάλιστα και σε εκείνες τις χώρες όπου τέτοια συμπεριφορά δεν διώκεται ήδη ποινικά.
Κανόνας FIS αρ. 10: Υποχρέωση ταυτοποίησης
Κάθε σκιέρ και snowboarder, είτε μάρτυρας είτε εμπλεκόμενος, είτε υπεύθυνος είτε όχι, πρέπει σε περίπτωση ατυχήματος να δηλώσει τα προσωπικά του στοιχεία.
Επιλέξτε τώρα την επιθυμητή ημερομηνία:Δωρεάν αρχική συζήτησηΔιεθνής σημασία των κανόνων FIS
Οι κανόνες FIS θεωρούνται παγκοσμίως ως πρότυπο για τις υποχρεώσεις επιμέλειας στον αλπικό χειμερινό αθλητισμό. Έχουν επίσης νομική σημασία εκτός της Αυστρίας:
- Γερμανία: Η νομολογία εφαρμόζει τακτικά τους κανόνες FIS ως μέτρο. Αντιμετωπίζονται συγκρίσιμα με τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας, ιδίως σε περίπτωση συγκρούσεων.
- Ελβετία: Παρόλο που δεν είναι νομικά κατοχυρωμένοι, οι κανόνες είναι σταθερά εδραιωμένοι στην πρακτική των δικαστηρίων.
- Ιταλία (Νότιο Τιρόλο): Εδώ, οι κανόνες FIS έχουν σε μεγάλο βαθμό υιοθετηθεί και διασφαλιστεί νομικά μέσω του κρατικού νόμου.
- Γαλλία: Εν μέρει, οι κανόνες καθίστανται ακόμη και δεσμευτικοί μέσω δημοτικών διατάξεων.
- Ισπανία: Τα ισπανικά δικαστήρια χρησιμοποιούν επίσης τους κανόνες FIS ως οδηγό για τη γενική υποχρέωση επιμέλειας.
Η διεθνής αναγνώριση διασφαλίζει ασφάλεια δικαίου στον διασυνοριακό χειμερινό αθλητισμό – επίσης στο πλαίσιο του κανονισμού Ρώμη II, ο οποίος καθορίζει το εφαρμοστέο δίκαιο σε διεθνείς περιπτώσεις αποζημίωσης.
Εμβάθυνση στους κανόνες FIS
Η μαρτυρική απόδειξη έχει μεγάλη σημασία για την αστική και ποινική αξιολόγηση ενός ατυχήματος. Κάθε υπεύθυνος σκιέρ και snowboarder πρέπει επομένως να εκπληρώσει το πολιτικό και ηθικό του καθήκον να διατεθεί ως μάρτυρας. Επίσης αναφορές της υπηρεσίας διάσωσης και της αστυνομίας καθώς και φωτογραφίες χρησιμεύουν για την αξιολόγηση των ερωτημάτων ευθύνης.
Οι κανόνες FIS δεν είναι απλώς γενικές συστάσεις για αθλητική συμπεριφορά, αλλά έχουν μια πολύ συγκεκριμένη νομική συνάφεια. Χρησιμοποιούνται τακτικά από τα δικαστήρια ως μέτρο για να διαπιστωθεί εάν ένας σκιέρ ή snowboarder ενήργησε με αμέλεια.
Sebastian RiedlmairHarlander & Partner Rechtsanwälte „Die Gerichte werten die FIS-Regeln regelmäßig wie eine verbindliche Richtschnur. Sie entscheiden im Kern darüber, ob ein Verhalten als sorgfaltswidrig einzustufen ist.“
Τυπικές μορφές ατυχημάτων
- Ατυχήματα οπίσθιας σύγκρουσης: Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του OGH, υπάρχει τεκμήριο υπαιτιότητας για τον επερχόμενο από πίσω, εάν συγκρουστεί με τον προπορευόμενο. Εδώ, συνήθως υποτίθεται παραβίαση του κανόνα FIS αριθ. 3 («Επιλογή της λωρίδας κυκλοφορίας»).
- Είσοδος στην πίστα: Σε περίπτωση ατυχημάτων σε διασταυρώσεις ή μετά την επανεκκίνηση, ο εισερχόμενος έχει ιδιαίτερα υψηλή υποχρέωση επιμέλειας σύμφωνα με τον κανόνα FIS αριθ. 5.
- Συγκρούσεις σε περιοχές διασταύρωσης: Εδώ, ισχύει μια αυξημένη υποχρέωση μείωσης της ταχύτητας. Όποιος οδηγεί γρήγορα παρά την ασαφή κατάσταση, παραβιάζει τον κανόνα FIS αριθ. 2.
- Πτώσεις σε ασαφή σημεία: Εάν ένας πεσμένος παραμείνει στη μέση μιας κορυφής ή ενός στενού σημείου, υπάρχει σαφής παραβίαση του κανόνα FIS αριθ. 6.
Κατανομή ευθύνης
- Αποκλειστική υπαιτιότητα: Εάν υπάρχει σαφής παραβίαση κανόνα, ο υπαίτιος του ατυχήματος φέρει την πλήρη ευθύνη.
- Συνυπαιτιότητα: Σε περίπτωση αμοιβαίων παραβιάσεων (π.χ. προσπέραση χωρίς απόσταση έναντι ανεξέλεγκτης περιστροφής), γίνεται καταμερισμός.
- Παιδιά και αρχάριοι: Ακόμη και οι αρχάριοι πρέπει να τηρούν τους κανόνες FIS. Ωστόσο, η νομολογία λαμβάνει υπόψη την ηλικία και τις ικανότητες κατά την κατανομή της υπαιτιότητας.
Βάρος απόδειξης και μάρτυρες
- Σύμφωνα με το § 1298 ABGB, ο ζημιωθείς πρέπει πρώτα να αποδείξει ότι προέκυψε ζημία και ότι αυτή οφείλεται στη συμπεριφορά του αντιπάλου. Εάν η αιτία έχει καθοριστεί, ο ζημιώσας φέρει το βάρος της απόδειξης ότι δεν φέρει καμία υπαιτιότητα.
- Ο κανόνας FIS αριθ. 10 («Υποχρέωση επίδειξης ταυτότητας») χρησιμεύει εδώ ως διασφάλιση αποδεικτικών στοιχείων: Όποιος απομακρύνεται από τον τόπο του ατυχήματος, δυσχεραίνει την ανακατασκευή και διακινδυνεύει πρόσθετες ποινικές συνέπειες.
- Οι μαρτυρικές καταθέσεις, οι φωτογραφίες ή οι αστυνομικές αναφορές είναι συχνά καθοριστικές για την απόδειξη της συμμόρφωσης ή της παραβίασης των κανόνων.
Τα πλεονεκτήματά σας με νομική υποστήριξη
Οι κανόνες FIS δεν είναι νόμος, ωστόσο αποτελούν ένα σημαντικό μέτρο ευθύνης σε περίπτωση ατυχημάτων σκι και snowboard. Η συμμόρφωσή τους θεωρείται δεδομένη από τα δικαστήρια και η παραβίασή τους μπορεί να οδηγήσει σε ποινική ευθύνη καθώς και σε υποχρέωση αποζημίωσης.
Με δικηγορική υποστήριξη επωφελείστε από:
- Διεκδίκηση αξιώσεων αποζημίωσης, εάν έχετε τραυματιστεί σε ατύχημα σκι ή snowboard.
- Άμυνα κατά αδικαιολόγητων αξιώσεων, εάν σας κατηγορούν για παράπτωμα.
- Θεμελιωμένη ανάλυση της συγκεκριμένης μορφής ατυχήματος, λαμβάνοντας υπόψη τους κανόνες FIS, τη νομολογία του OGH και τον κανονισμό Ρώμη II.
- Ισχυρή εκπροσώπηση στη δίκη έναντι ασφαλιστικών εταιρειών και δικαστηρίων, προκειμένου να επιβληθούν αποτελεσματικά τα δικαιώματά σας.
Peter HarlanderHarlander & Partner Rechtsanwälte „Das Haftungsrisiko ist im Wintersport ohne anwaltliche Vertretung kaum zu überblicken, da neben den FIS-Regeln auch ABGB und OGH-Judikatur maßgeblich sind.“