Κατά κανόνα, ο θάνατος πιστοποιείται μέσω της νεκροψίας και της έκδοσης ιατρικού πιστοποιητικού θανάτου. Ωστόσο, αυτές οι διαδικασίες προϋποθέτουν την ύπαρξη της σορού του θανόντος.
Εάν το σώμα του θανόντος δεν μπορεί να βρεθεί, αυτό μπορεί να έχει σημασία και για τρίτους, όπως για τους κληρονόμους που επιδιώκουν τη διευθέτηση της κληρονομιάς, ή για τους συζύγους που εξετάζουν το ενδεχόμενο επαναγάμου.
Για τον λόγο αυτό, ο Νόμος περί Κήρυξης Θανάτου (TEG) προβλέπει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, τόσο τη δυνατότητα κήρυξης θανάτου όσο και την απόδειξη θανάτου.