Strafverscherping bij recidive
Strafverscherping bij recidive
§ 39 StGB regelt de strafverscherping bij gekwalificeerde recidive. De wet vereist dat de dader reeds twee eerdere veroordelingen heeft ondergaan wegens feiten die op dezelfde schadelijke neiging berusten, en dat deze straffen ten minste gedeeltelijk zijn uitgezeten (ook door verrekening van voorarrest). Indien de veroordeelde dader na het voltooien van het 19e levensjaar wederom een dergelijk feit begaat, wordt de wettelijke maximumstraf van de vrijheids- of geldstraf in beginsel met de helft verhoogd, echter maximaal tot twintig jaar vrijheidsstraf. § 39 lid 2 StGB stelt termijnen vast, na afloop waarvan eerdere straffen buiten beschouwing blijven.
§ 39 StGB staat de rechtbank toe de maximumstraf met de helft te verhogen, indien de dader na het voltooien van het 19e levensjaar opnieuw uit dezelfde schadelijke neiging een strafbaar feit begaat en hij eerder reeds tweemaal wegens dergelijke feiten tot een vrijheidsstraf is veroordeeld.
Basisprincipe
§ 39 StGB dient ertoe hardnekkig, op een bepaalde schadelijke neiging berustend delinquent gedrag zwaarder te sanctioneren. De bepaling verscherpt het strafkader daar, waar het herhalingsgevaar en de persistentie van de criminele neiging bijzonder duidelijk zijn.
Voorwaarden voor de toepassing
- De dader is reeds tweemaal veroordeeld wegens feiten die op dezelfde schadelijke neiging berusten.
- Deze eerdere straffen moeten ten minste gedeeltelijk uitgezeten zijn. Daartoe behoren ook tijden die door verrekening van voorarrest als uitgezeten gelden.
- Het nieuwe feit begaat de dader na het voltooien van het 19e levensjaar.
- De termijngrenzen volgens lid 2 mogen niet van toepassing zijn: een eerdere straf blijft buiten beschouwing, indien sinds de uitzitting ervan meer dan vijf jaar zijn verstreken (bij bijzonder zware delicten, die met ten minste tien jaar worden bedreigd, tien jaar). Bij voorwaardelijk kwijtgescholden vonnissen begint de termijn pas met de rechtskracht ervan.
De rechtbank stelt de feiten vast, die deze voorwaarden aantonen, en neemt de beslissing over de toepasbaarheid in het kader van zijn strafoplegging.
Kies nu uw gewenste afspraak:Gratis eerste gesprekRechtsgevolg
Stelt de rechtbank vast dat aan de voorwaarden is voldaan, verhoogt het de maximumstraf met de helft; de maximale tijdelijke straf blijft echter bij 20 jaar begrensd. § 39 werkt kaderverschuivend: De concrete strafhoogte blijft ter beoordeling van de rechtbank binnen de nieuw vastgestelde bovengrens.
Voorbeelden voor „gelijke schadelijke neiging“ (verduidelijking)
- Herhaalde vermogensdelicten (bv. meerdere diefstallen van hetzelfde patroon),
- herhaaldelijk tegen personen gerichte geweldsdelicten met gelijksoortige modi operandi,
- meervoudig gepleegde seksuele delicten van soortgelijke aard.
Of een neiging gelijksoortig is, beslist de rechtbank aan de hand van delictmotieven, delictmodaliteiten en het totaalbeeld.
Verhouding tot andere voorschriften
§ 39 StGB werkt naast de algemene regels van de strafoplegging en de bijzondere verzwarende en verzachtende omstandigheden. De feiten, die recidive beargumenteren, kunnen tegelijkertijd als verzwarende omstandigheden worden gewaardeerd; de rechtbank moet echter een ontoelaatbare dubbele verwerking vermijden en de afweging navolgbaar beargumenteren.
Praktijk en gerechtelijke toetsing
De rechtbank voert de vereiste feitelijke vaststellingen ter vervulling van de voorwaarden uit en documenteert deze in het vonnis. De toepassing van § 39 blijft een beoordelingsbeslissing in het kader van de strafoplegging; onjuiste feitelijke vaststellingen of rechtsfouten bij termijnbeoordelingen bieden aangrijpingspunten in beroep en revisie.
Sebastian RiedlmairHarlander & Partner Rechtsanwälte „Rückfallrecht verschärft den Strafrahmen, wenn die Taten ein persistentes Gefährdungspotential zeigen; es ist ein Instrument zur Abwehr wiederholter Straffälligkeit, nicht zur pauschalen Bestrafung“
Rechtsmiddel tegen de toepassing
Wie de toepassing van § 39 voor onrechtmatig houdt, moet de formele of materiële fouten in de beroeps- of revisieprocedure aanvoeren. De rechtsstatelijke controle toetst in het bijzonder, of de eerdere veroordelingen de wettelijk vereiste kenmerken vervullen en of de termijnregels correct zijn toegepast.
Uw voordelen met juridische ondersteuning
Een strafprocedure is een aanzienlijke belasting voor de betrokkenen. Al vanaf het begin dreigen ernstige gevolgen – van dwangmaatregelen zoals huiszoeking of arrestatie tot vermeldingen in het strafregister en gevangenis- of geldstraffen. Fouten in de eerste fase, zoals ondoordachte verklaringen of het niet veiligstellen van bewijsmateriaal, kunnen later vaak niet meer worden gecorrigeerd. Ook economische risico’s zoals schadeclaims of proceskosten kunnen zwaar wegen.
Een gespecialiseerde strafrechtadvocaat zorgt ervoor dat uw rechten vanaf het begin gewaarborgd blijven. Het geeft zekerheid in de omgang met politie en openbaar ministerie, beschermt tegen zelfincriminatie en creëert de basis voor een duidelijke verdedigingsstrategie.
Ons kantoor:
- onderzoekt of en in welke mate de beschuldiging juridisch houdbaar is,
- begeleidt u door het vooronderzoek en de hoofdzitting,
- zorgt voor juridisch sluitende verzoeken, verklaringen en procedurele stappen,
- ondersteunt bij het afweren of regelen van civielrechtelijke claims,
- waarborgt uw rechten en belangen tegenover de rechtbank, het Openbaar Ministerie en de benadeelden.
Peter HarlanderHarlander & Partner Rechtsanwälte „Machen Sie keine inhaltlichen Aussagen ohne vorherige Rücksprache mit Ihrer Verteidigung. Sie haben jederzeit das Recht zu schweigen und eine Anwältin oder einen Anwalt beizuziehen. Dieses Recht gilt bereits bei der ersten polizeilichen Kontaktaufnahme. Erst nach Akteneinsicht lässt sich klären, ob und welche Einlassung sinnvoll ist.“
