Herroepingstermijnen

Herroepingstermijnen

§ 56 StGB regelt tot wanneer een rechtbank de herroeping van een voorwaardelijke strafvermindering of een voorwaardelijke vrijlating mag bevelen.
De bepaling dient de rechtszekerheid: ze moet voorkomen dat proefbeslissingen onbeperkt in het ongewisse blijven. Tegelijkertijd maakt ze het mogelijk dat strafbare feiten die tijdens de proeftijd zijn begaan, ook dan nog in aanmerking kunnen worden genomen als ze pas later worden ontdekt of rechtsgeldig worden veroordeeld.

De regeling sluit het systeem van de §§ 53 tot 55 StGB af en legt vast in welke periode een gerechtelijke herroeping toelaatbaar is.

§ 56 StGB bepaalt dat de herroeping van een voorwaardelijke strafvermindering of vrijlating alleen tijdens de proeftijd of binnen zes maanden daarna mag worden uitgesproken.

Wettelijke basis

De in de §§ 53 tot 55 voorziene beschikkingen kan de rechtbank alleen treffen in de proeftijd, wegens een tijdens deze tijd begane strafbare handeling echter ook binnen zes maanden na afloop van de proeftijd of na beëindiging van een bij afloop daarvan tegen de rechtsbreker aanhangige strafprocedure.

Toepassingsgebied

§ 56 StGB geldt voor alle gevallen waarin een herroeping volgens de §§ 53 tot 55 in aanmerking komt.
Daartoe behoren:

• Herroeping van de voorwaardelijke strafvermindering of vrijlating
• Herroeping bij preventieve maatregelen
• Herroeping bij latere veroordeling

De rechtbank mag een herroepingsbeslissing in principe alleen tijdens de proeftijd treffen. Daardoor blijft de relatie met de proefperiode gewaarborgd en weet de betrokkene in welke periode zijn vrijlating kan worden gecontroleerd.

Mogelijkheid tot herroeping achteraf

Heeft de betrokken persoon tijdens de proeftijd een nieuwe strafbare handeling begaan, dan mag de rechtbank de herroeping ook na afloop van de proeftijd uitspreken.
Deze latere beslissing is echter in tijd beperkt:

• tot uiterlijk zes maanden na afloop van de proeftijd, of
• tot uiterlijk zes maanden na afsluiting van een strafprocedure die bij afloop van de proeftijd al aanhangig was.

Daarmee wordt vermeden dat iemand zich aan de verantwoordelijkheid onttrekt, alleen omdat een procedure langer duurt of pas na de proeftijd wordt afgesloten.

Doel van de termijnregeling

De regeling van § 56 StGB dient twee doelen: ze beschermt het vertrouwen in de rechtszekerheid en maakt tegelijkertijd een adequate reactie op nieuwe delicten mogelijk.
De wet trekt een duidelijke tijdsgrens om te voorkomen dat proefbeslissingen onbeperkt in het ongewisse blijven. Tegelijkertijd staat ze toe om effectief te reageren op overtredingen die tijdens de proeftijd zijn begaan.
Zo ontstaat een rechtvaardig evenwicht tussen stabiliteit en controle.

Sebastian Riedlmair
Harlander & Partner Rechtsanwälte „Die Widerrufsfristen im Strafrecht sind kein bloßer Formalismus, sondern Ausdruck des Vertrauensschutzes. Wer seine Bewährung erfüllt hat, muss darauf bauen können, dass getroffene Entscheidungen Bestand haben.“

Voorbeeld uit de praktijk

Een voorwaardelijk vrijgelaten strafpleger begaat enkele weken voor afloop van zijn proeftijd een nieuwe daad.
De strafprocedure sleept zich over meerdere maanden voort. Volgens § 56 StGB kan de rechtbank de herroeping van de voorwaardelijke vrijlating nog binnen zes maanden na afsluiting van de nieuwe procedure bevelen.
Daarmee blijft het verband tussen de daad en de proefbeoordeling gewaarborgd.

Juridische betekenis

§ 56 StGB schept bindende tijdsgrenzen voor gerechtelijke ingrepen in proefbeslissingen.
Hij voorkomt dat een vrijlating na vele jaren opnieuw in vraag wordt gesteld en versterkt zo het vertrouwen in de definitieve kracht van rechtsgeldige vonnissen.
Tegelijkertijd verzekert hij dat op relevante strafbare feiten die in de proeftijd zijn begaan, nog tijdig kan worden gereageerd.
De bepaling vormt daarmee het sluitstuk van het proefsysteem en waarborgt de innerlijke evenwichtigheid ervan.

Uw voordelen met juridische ondersteuning

Een strafprocedure is een aanzienlijke belasting voor de betrokkenen. Al vanaf het begin dreigen ernstige gevolgen – van dwangmaatregelen zoals huiszoeking of arrestatie tot vermeldingen in het strafregister en gevangenis- of geldstraffen. Fouten in de eerste fase, zoals ondoordachte verklaringen of het niet veiligstellen van bewijsmateriaal, kunnen later vaak niet meer worden gecorrigeerd. Ook economische risico’s zoals schadeclaims of proceskosten kunnen zwaar wegen.

Een gespecialiseerde strafrechtadvocaat zorgt ervoor dat uw rechten vanaf het begin gewaarborgd blijven. Het geeft zekerheid in de omgang met politie en openbaar ministerie, beschermt tegen zelfincriminatie en creëert de basis voor een duidelijke verdedigingsstrategie.

Ons kantoor:

• onderzoekt of en in welke mate de beschuldiging juridisch houdbaar is,
• begeleidt u door het vooronderzoek en de hoofdzitting,
• zorgt voor juridisch sluitende verzoeken, verklaringen en procedurele stappen,
• ondersteunt bij het afweren of regelen van civielrechtelijke claims,
• behartigt uw rechten en belangen tegenover de rechtbank, het openbaar ministerie en de benadeelden

Peter Harlander
Harlander & Partner Rechtsanwälte „Machen Sie keine inhaltlichen Aussagen ohne vorherige Rücksprache mit Ihrer Verteidigung. Sie haben jederzeit das Recht zu schweigen und eine Anwältin oder einen Anwalt beizuziehen. Dieses Recht gilt bereits bei der ersten polizeilichen Kontaktaufnahme. Erst nach Akteneinsicht lässt sich klären, ob und welche Einlassung sinnvoll ist.“

Veelgestelde vragen – FAQ