Konfiskimi dhe konfiskimi i zgjeruar

Konfiskimi dhe konfiskimi i zgjeruar

Konfiskimi dhe konfiskimi i zgjeruar sipas nen. 20 deri 20c të Kodit Penal janë masa të sekuestrimit të pasurisë në të drejtën penale austriake. Ato synojnë që autorët të mos mbajnë përfitime ekonomike nga një vepër penale.

Sipas nenit 20 të Kodit Penal, gjykata deklaron të konfiskuara pasuritë, nëse ato janë krijuar nga një vepër penale ose kanë shërbyer për kryerjen e saj. Neni 20a i Kodit Penal parashikon mosaplikimin e konfiskimit, nëse palët e treta i kanë fituar pasuritë me mirëbesim ose autori i ka kompensuar tashmë dëmet.

Neni 20b i Kodit Penal përfshin pasuri, origjinën e ligjshme të së cilës personi i prekur nuk e vërteton, veçanërisht në rastet e krimit të organizuar ose terrorist. Neni 20c i Kodit Penal mbron palët e treta të papërfshira, duke mos e aplikuar konfiskimin e zgjeruar mbi pasuritë e tyre.

Qëllimi i këtyre dispozitave është të tërheqë nga qarkullimi pasurinë e përfituar në mënyrë të paligjshme dhe të sigurojë që sjellja kriminale të mos jetë ekonomikisht e dobishme.

Konfiskimi sipas nen. 20 e vijues të Kodit Penal autorizon gjykatën të sekuestrojë pasuritë, që një person ka përfituar nga një vepër penale ose i ka përdorur për kryerjen e saj. Konfiskimi i zgjeruar, përveç kësaj, prek pasurinë nga burime kriminale, edhe nëse nuk është i mundur një provë e drejtpërdrejtë e veprës.

Konfiskimi

Sipas nenit 20 të Kodit Penal, gjykata deklaron të konfiskuara pasuritë, nëse dikush i ka përdorur ato për kryerjen e një vepre penale ose i ka përfituar prej saj. Me këtë, ajo i heq autorit përfitimin ekonomik të paligjshëm dhe rivendos rendin juridik.

Në konfiskim mund të përfshihen të gjitha përfitimet me vlerë monetare – si p.sh. para në dorë, kërkesa, pasuri materiale ose fitime nga vepra. Përfshihen gjithashtu të ardhurat indirekte (interesat, të ardhurat nga shitjet) dhe vlerat zëvendësuese (p.sh. sende të sapo fituara).

Nëse pasuritë përkatëse nuk gjenden ose nuk janë sekuestruar, gjykata urdhëron një shumë parash që korrespondon me vlerën e asaj që është përfituar. Nëse shuma e saktë nuk mund të përcaktohet me shpenzime të arsyeshme, gjykata mund të vlerësojë shtrirjen sipas bindjes së saj të lirë.

Konfiskimi shqyrtohet dhe urdhërohet kryesisht, sapo të plotësohen kushtet. Ai ndryshon nga konfiskimi i mjeteve të veprës, që prek mjetet e veprës penale, dhe nga sekuestrimi, që synon sendet e ndaluara.

Mosaplikimi i konfiskimit

Neni 20a i Kodit Penal mbron palët e treta të papërfshira dhe rregullon kur një konfiskim nuk urdhërohet.

Konfiskimi nuk aplikohet, nëse:

• fituesi i ka përfituar pasuritë me mirëbesim dhe pa dijeninë e veprës penale,
• autori ka kompensuar tashmë dëmin ose ka dhënë një garanci përkatëse,
• qëllimi i konfiskimit është arritur tashmë nëpërmjet masave të tjera (p.sh. dëmshpërblim ose sekuestrim),
• shpenzimet për mbledhjen janë joproporcionale me vlerën e pasurisë.

Këto përjashtime parandalojnë vështirësitë e padrejta dhe garantojnë që të hiqen vetëm përfitimet e fituara në mënyrë të paligjshme. Në praktikë, kjo do të thotë: Nëse autori kompenson dëmin ose pasuria është fituar ndërkohë në mënyrë të ligjshme, nuk urdhërohet konfiskimi.

Konfiskimi i zgjeruar

Konfiskimi i zgjeruar sipas nenit 20b të Kodit Penal autorizon gjykatën të sekuestrojë pasuritë, që nuk lidhen drejtpërdrejt me veprën penale të gjykuar, por origjinën e ligjshme të të cilave personi i prekur nuk e vërteton.

Ai prek veçanërisht rastet e krimit të organizuar ose terrorist (nen. 278a–278d të Kodit Penal) si dhe vepra të caktuara të rënda si pastrimi i parave, trafikimi i qenieve njerëzore, korrupsioni ose trafikimi i drogës.

Gjykata mund të urdhërojë konfiskimin e zgjeruar, nëse pasuritë:

• i nënshtrohen fuqisë disponuese të një organizate kriminale ose shoqate terroriste,
• janë siguruar ose mbledhur për financimin e terrorizmit, ose
• janë përfituar në lidhje kohore me vepra të rënda penale dhe origjina e tyre e ligjshme nuk mund të vërtetohet.

Bindja gjyqësore mund të mbështetet veçanërisht në një kundërshtim të dukshëm midis gjendjes pasurore dhe të ardhurave të deklaruara të personit të prekur.

Sebastian Riedlmair
Harlander & Partner Rechtsanwälte „Der erweiterte Verfall greift, wenn Vermögen offensichtlich nicht aus legalen Quellen stammt. Er schützt die Rechtsordnung vor ungerechtfertigter Bereicherung“

Konfiskimi i zgjeruar aplikohet edhe nëse ndaj personit të prekur nuk ka një vendim penal, si p.sh. sepse ai është në arrati ose ka vdekur. Me këtë parandalohet që pasuria kriminale të ruhet vetëm për shkak të pengesave procedurale.

Mosaplikimi i konfiskimit të zgjeruar

Neni 20c i Kodit Penal kufizon konfiskimin e zgjeruar në favor të personave të papërfshirë.

Gjykata nuk urdhëron konfiskimin e zgjeruar, nëse mbi pasuritë e prekura ekzistojnë pretendime ligjore të palëve të treta, të cilat nuk janë të përfshira në veprën penale ose në një organizatë kriminale.
Përveç kësaj, mekanizmat mbrojtës të nenit 20a të Kodit Penal zbatohen analogjikisht.

Me këtë sigurohet që shteti të sekuestrojë vetëm pasuri të paligjshme, pa ndërhyrë në të drejtat e ligjshme të pronësisë së palëve të papërfshira.

Proporcionaliteti

Si konfiskimi i thjeshtë ashtu edhe ai i zgjeruar i nënshtrohen parimit të proporcionalitetit.
Gjykata nuk mund të urdhërojë ndërhyrjen, nëse ajo është joproporcionale me rëndësinë e veprës ose fajin e autorit.
Me këtë synohet të sigurohet që masa të mbetet e justifikuar objektivisht dhe të mos çojë në ndërhyrje të tepërta apo në barrë të dyfishtë.

Pasojat në praktikë

Me fuqinë e prerë të vendimit, pasuritë e deklaruara të konfiskuara kalojnë në pronësi të shtetit. Këto mund të shfrytëzohen, të bëhen të papërdorshme ose të shkatërrohen.
Në praktikë, konfiskimi shpesh çon në humbjen e pasurive të konsiderueshme – veçanërisht në rastet e veprave ekonomike ose të korrupsionit.

Konfiskimi i zgjeruar, përveç kësaj, mundëson sekuestrimin e rritjeve të paqarta ose të dyshimta të pasurisë, nëse origjina e tyre ligjore nuk mund të vërtetohet.
Të dyja instrumentet prekin autorët ekonomikisht ndjeshëm dhe shërbejnë njëkohësisht për parandalimin: Kush nuk mund të nxjerrë përfitim financiar nga vepra e tij, ka më pak nxitje për ta përsëritur atë.

Avantazhet tuaja me mbështetje ligjore

Një procedurë penale është një barrë e konsiderueshme për të prekurit. Që në fillim kërcënojnë pasoja të rënda – nga masat shtrënguese si bastisja e shtëpisë ose arrestimi, te regjistrimet në regjistrin penal, deri te dënimet me burg ose gjobë. Gabimet në fazën e parë, si deklaratat e pamenduara ose mungesa e sigurimit të provave, shpesh nuk mund të korrigjohen më vonë. Edhe rreziqet ekonomike si kërkesat për dëmshpërblim ose kostot e procedurës mund të kenë një peshë të madhe.

Një mbrojtje penale e specializuar siguron që të drejtat tuaja të ruhen që në fillim. Ajo ofron siguri në trajtimin me policinë dhe prokurorinë, mbron nga vetë-inkriminimi dhe krijon bazën për një strategji të qartë mbrojtjeje.

Zyra jonë ligjore:

• kontrollon nëse dhe në çfarë mase akuza është ligjërisht e qëndrueshme,
• ju shoqëron gjatë procedurave hetimore dhe seancës kryesore,
• siguron kërkesa, deklarata dhe hapa proceduralë ligjërisht të sigurt,
• mbështet në mbrojtjen ose rregullimin e kërkesave civile,
• mbron të drejtat dhe interesat tuaja përballë gjykatës, prokurorisë dhe palëve të dëmtuara.

Peter Harlander
Harlander & Partner Rechtsanwälte „Machen Sie keine inhaltlichen Aussagen ohne vorherige Rücksprache mit Ihrer Verteidigung. Sie haben jederzeit das Recht zu schweigen und eine Anwältin oder einen Anwalt beizuziehen. Dieses Recht gilt bereits bei der ersten polizeilichen Kontaktaufnahme. Erst nach Akteneinsicht lässt sich klären, ob und welche Einlassung sinnvoll ist.“

Pyetje të shpeshta – FAQ