Klasyfikacja wiedeńska
Czym jest klasyfikacja wiedeńska?
Klasyfikacja wiedeńska jest międzynarodowym systemem kategoryzacji elementów graficznych znaków towarowych. Celem klasyfikacji wiedeńskiej jest ułatwienie wyszukiwania elementów graficznych znaków towarowych.
„Klasyfikacja wiedeńska – Międzynarodowa klasyfikacja elementów graficznych znaków towarowych” została przyjęta 12 czerwca 1973 roku podczas „Wiedeńskiej Konferencji Dyplomatycznej” i weszła w życie 9 sierpnia 1985 roku.
Wybierz preferowany termin:Bezpłatna pierwsza konsultacjaCele klasyfikacji wiedeńskiej
Ujednolicenie
Jednym z celów klasyfikacji wiedeńskiej było ujednolicenie opisów graficznych różnych urzędów patentowych. Miało to zapobiec konieczności reklasyfikacji w przypadku wymiany dokumentów na poziomie międzynarodowym.
Klasyfikacja elementów graficznych
Głównym celem było jednak usprawnienie możliwości wyszukiwania elementów graficznych istniejących znaków towarowych. Do czasu wprowadzenia klasyfikacji wiedeńskiej elementy graficzne znaków towarowych były opisywane tekstowo, bez ustrukturyzowanych, międzynarodowo obowiązujących wytycznych dotyczących sporządzania opisów.
Wybierz preferowany termin:Bezpłatna pierwsza konsultacjaZawartość klasyfikacji
Klasyfikacja wiedeńska jest systemem hierarchicznym, który dzieli wszystkie elementy graficzne na kategorie, sekcje i podsekcje. W niektórych przypadkach zawarte są również uwagi wyjaśniające.
Klasyfikacja wiedeńska obejmuje łącznie 29 kategorii, 145 sekcji i 1709 podsekcji. Przypisane są im numery kodowe.
Struktura klasyfikacji
Klasyfikacja opiera się na kategoriach (1-29), sekcjach (1-19) i podsekcjach (1-25). Dla bardziej szczegółowego podziału istnieją sekcje pomocnicze, które są kodowane w podsekcjach. Znak graficzny zazwyczaj otrzymuje kilka klasyfikacji w celu opisania poszczególnych elementów.
Na przykład przedstawienie „jedzącej dziewczynki” należy do
- kategorii 2 (Ludzie),
- sekcji 5 (Dzieci),
- głównej podsekcji 3 (Dziewczynki) oraz
- pomocniczej podsekcji 18 (Pijące lub jedzące dzieci).
Kodowanie
W znaku towarowym klasyfikacja jest oznaczana za pomocą krótkiego kodu, tzw. „notacji”. Przykład „jedzącej dziewczynki” byłby kodowany notacjami CFE 2.5.3 i CFE 2.5.18. Skrót CFE oznaczający „Classification of Figurative Elements” odnosi się do klasyfikacji wiedeńskiej.
Jeśli znak towarowy należy do kilku podsekcji, można je podać oddzielone przecinkami (CFE 2.5.3,18). Jeśli znak towarowy należy do kilku kategorii, można je podać oddzielone średnikami (np. CFE 1.1.2,10,25; 1.15.17; 2.9.1). Dodatkowo zaleca się podanie w nawiasach wydania klasyfikacji wiedeńskiej użytej do kodowania (CFE (8) 2.5.3,18).
Badanie
Dla wyszukiwania znaków towarowych z elementami graficznymi oznacza to, że przed rozpoczęciem wyszukiwania należy przeprowadzić pracochłonne kodowanie elementów graficznych.
Jeśli wyszukiwanie ma być dodatkowo przeprowadzone dla krajowych znaków towarowych w państwach, które nie podpisały klasyfikacji wiedeńskiej, konieczne jest również stworzenie opisu słownego (w odpowiednim języku).
Dodatkowo obecnie istnieje częściowo możliwość wyszukiwania podobieństw poprzez przesłanie obrazu.
Wybierz preferowany termin:Bezpłatna pierwsza konsultacja
