Zmiana zagrożenia karą za określone akty przemocy
Zmiana zagrożenia karą za określone akty przemocy
Przepis § 39a StGB kodeksu karnego wiążąco podnosi ustawową dolną granicę kary, gdy umyślny akt przemocy został popełniony w określonych okolicznościach kwalifikujących. Typowe problemy pojawiają się, gdy sprawcy grożą bronią lub jej używają, gdy wykorzystują szczególną bezbronność ofiary, gdy stosują nadzwyczaj wysoki poziom przemocy lub gdy czyn jest popełniany wspólnie i w porozumieniu. Dla osób dotkniętych zmienia to sytuację wyjściową przy ustalaniu wymiaru kary: wcześniej możliwe łagodne, warunkowe sankcje często odpadają w przypadku skutecznej kwalifikacji, ponieważ sąd jest związany wyższą minimalną karą. Dlatego obrona i prowadzenie negocjacji muszą wcześnie sprawdzić cechy kwalifikujące i celowo je obalić.
§ 39a StGB dostosowuje dolne granice kar za określone kwalifikacje przestępstw z użyciem przemocy, prowadząc tym samym do wiążąco wyższych kar minimalnych.
Zasada ogólna
Norma działa jako przesunięcie ram: zmienia wyłącznie dolną granicę kary, nie górną. Sąd nie może pozostać poniżej nowej dolnej granicy, jeśli spełnione są ustawowe przesłanki. Zasada ta ustanawia zatem wyraźny, znaczący efekt progowy. Określone modalności czynu trwale zmieniają rzeczywistość negocjacji i wymiaru kary.
Znaczenie
Przepis sygnalizuje, że określone kwalifikacje przemocy uzasadniają wyższą potrzebę ochrony ogółu i sytuacji ofiar. W praktyce zmniejsza to szanse na warunkowe zakończenie kary i ułatwia wyraźniejsze sankcjonowanie porównywalnych czynów. Dla klientów oznacza to: pozornie niewielka eskalacja wykonania czynu może skutkować znacznym, prawnie wiążącym zaostrzeniem minimalnego zagrożenia.
Uwzględnienie w praktyce
Sądy badają motyw czynu, modalność czynu i kontekst, i decydują na podstawie całościowego obrazu, czy zachodzi jedna z ustawowo wymienionych kwalifikacji. Często sporne są szczegóły, takie jak faktyczne użycie broni a jedynie zasugerowana groźba, obiektywna bezbronność ofiary, kwestia, czy użycie przemocy było nadzwyczaj wysokie, i czy miało miejsce uzgodnione wykonanie czynu. Obrona zazwyczaj odnosi sukces, gdy dostarcza materiał, który wyklucza lub relatywizuje kwalifikację: brak broni, sprzeczne zeznania świadków, wyniki badań medycznych kwestionujące stopień ciężkości obrażeń lub zrozumiałe wyjaśnienia dotyczące motywacji.
Kluczowe warunki
Regulacja ma zastosowanie tylko w konkretnych, ustawowo wymienionych okolicznościach. Typowe i istotne w praktyce warunki to:
• Użycie lub groźba użycia broni lub porównywalnego narzędzia.
• Wykorzystanie szczególnej bezbronności ofiary (na przykład małoletni, chorzy, wymagający opieki).
• Nadzwyczaj wysoki poziom użycia przemocy lub przemoc wykraczająca poza zwykłą miarę.
• Wspólne wykonanie czynu w uzgodnionym związku z co najmniej jedną inną osobą.
Ustawa wymaga, aby okoliczność kwalifikująca determinowała zagrożenie karą lub przynajmniej uzasadniała stwierdzenie jej początkowej istotności; jeśli kwalifikacja nie występuje, pozostaje pierwotna dolna granica.
Stosunek do innych przepisów
Przepis działa obok ogólnych zasad wymiaru kary oraz okoliczności obciążających i łagodzących. Zmienia dolną granicę, nie górną, i tym samym nie stoi w sprzeczności z normalnymi decyzjami uznaniowymi sądu przy konkretnym wymiarze kary. Prawidłowe postępowanie wymaga, aby sąd jasno stwierdził kwestię kwalifikacji i uwzględnił zmienione dolne granice w wyroku. Zakaz podwójnego wartościowania dotyczy stosowania tylko wtedy, gdy te same okoliczności zostały już wykorzystane w innej formie jako istotne dla stanu faktycznego lub wymiaru kary; tutaj sąd musi starannie uzasadnić wagę.
Korzyści z pomocy prawnej
Postępowanie karne jest znacznym obciążeniem dla osób, których dotyczy. Już na początku grożą poważne konsekwencje – od środków przymusu, takich jak przeszukanie domu lub aresztowanie, przez wpisy do rejestru karnego, aż po kary pozbawienia wolności lub grzywny. Błędy popełnione w pierwszej fazie, takie jak nieprzemyślane zeznania lub brak zabezpieczenia dowodów, często nie mogą być później naprawione. Również ryzyko ekonomiczne, takie jak roszczenia odszkodowawcze lub koszty postępowania, może mieć ogromne znaczenie.
Specjalistyczna obrona karna zapewnia, że Twoje prawa są chronione od samego początku. Daje pewność w kontaktach z policją i prokuraturą, chroni przed samooskarżeniem i tworzy podstawę dla jasnej strategii obrony.
Nasza kancelaria:
- sprawdza, czy i w jakim zakresie zarzut jest prawnie uzasadniony,
- towarzyszy Ci przez postępowanie przygotowawcze i rozprawę główną,
- zapewnia prawnie bezpieczne wnioski, oświadczenia i kroki proceduralne,
- wspiera w odparciu lub regulacji roszczeń cywilnoprawnych,
- chroni Państwa prawa i interesy wobec sądu, prokuratury i poszkodowanych.
Peter HarlanderHarlander & Partner Rechtsanwälte „Machen Sie keine inhaltlichen Aussagen ohne vorherige Rücksprache mit Ihrer Verteidigung. Sie haben jederzeit das Recht zu schweigen und eine Anwältin oder einen Anwalt beizuziehen. Dieses Recht gilt bereits bei der ersten polizeilichen Kontaktaufnahme. Erst nach Akteneinsicht lässt sich klären, ob und welche Einlassung sinnvoll ist.“
