Lichaamsdonatie

Lichaamsdonatie verwijst naar de vrijwillige beslissing om het eigen lichaam na overlijden ter beschikking te stellen van de medische wetenschap.

Deze donatie dient voornamelijk voor de anatomische opleiding van geneeskundestudenten, alsook voor onderzoek naar nieuwe operatiemethoden en behandelingstechnieken. Met een lichaamsdonatie is het daarom mogelijk om na het overlijden nog een waardevolle bijdrage te leveren aan onderzoek en de opleiding van medici.

Lichaamsdonatie: Voorwaarden, procedure en beschikbare medische universiteiten voor een lichaamsdonatie in Oostenrijk.

In tegenstelling tot orgaandonatie of weefseldonatie wordt het gehele lichaam gedurende een langere periode voor wetenschappelijke doeleinden gebruikt.

Jetzt Wunschtermin wählen:Kostenloses Erstgespräch

Toelaatbaarheid van lichaamsdonatie

Lichaamsdonatie is in Oostenrijk niet wettelijk geregeld, maar volgens de jurisprudentie van het Hooggerechtshof toelaatbaar.

Ieder mens kan bij leven, als uitvloeisel van het algemene persoonlijkheidsrecht, zowel testamentair als contractueel vrij beschikken over het eigen stoffelijk overschot.

Daarom is het juridisch ook toelaatbaar om het eigen lichaam aan de medische wetenschap ter beschikking te stellen. Dit recht is echter hoogstpersoonlijk. Dit betekent dat de beslissing tot lichaamsdonatie nog bij leven zelf moet worden genomen. Andere personen, zoals familieleden, erfgenamen of vertegenwoordigers van volwassenen, mogen deze beslissing niet nemen.

Lichaamsdonatie aan medische universiteiten

In Oostenrijk is lichaamsdonatie mogelijk aan de volgende medische universiteiten:

Alle universiteiten hebben een eigen aanspreekpunt voor geïnteresseerden.

Jetzt Wunschtermin wählen:Kostenloses Erstgespräch

Uitvoering van de lichaamsdonatie

De lichaamsdonatie moet bij leven schriftelijk worden vastgelegd en door de betreffende anatomische instelling worden geaccepteerd. Dit kan via een legaat of door het afsluiten van een speciaal lichaamsdonatiecontract. Lichaamsdonatiecontracten bevatten doorgaans details over de voorwaarden van de donatie, de omgang met het lichaam en eventueel ook over begrafeniskosten.

Ondanks de voordelen is lichaamsdonatie niet onbeperkt mogelijk. Bepaalde (besmettelijke) ziekten, bijzondere omstandigheden van overlijden of een te grote afstand tot de universiteit kunnen leiden tot afwijzing.

Na het overlijden wordt het lichaam opgehaald door de ontvangende instelling en voorbereid voor wetenschappelijk gebruik. De duur van het gebruik kan variëren van enkele maanden tot meerdere jaren. Hierbij wordt in de loop van de tijd, bijvoorbeeld in het kader van dissectiecursussen voor de opleiding van studenten, het gehele lichaam gebruikt.

Begrafenis na lichaamsdonatie

Vanwege de lange gebruiksduur kan er dus niet direct na het overlijden een begrafenis plaatsvinden. De nabestaanden houden in dit geval doorgaans een rouwdienst zonder kist. Pas na voltooiing van het gebruik vindt doorgaans een crematie van de overblijfselen door de universiteit plaats, gevolgd door een respectvolle begrafenis.

Bovendien houden de meeste universiteiten eenmaal per jaar een herdenkingsdienst voor de donoren en herdenken hun verdiensten voor de wetenschap. Hiervoor worden met name nabestaanden van de overledenen, studenten en universitair docenten uitgenodigd.

Jetzt Wunschtermin wählen:Kostenloses Erstgespräch